Geen goede voornemens

Allereerst natuurlijk de beste wensen voor het nieuwe jaar! Dat het voor jou en je familie maar een prachtig jaar mag worden.

Het begin van het jaar staat natuurlijk in het teken van ‘goede voornemens’. Je wordt er deze dag te pas en te onpas mee om de oren geslagen, dus laat ik het nu maar over een andere boeg gooien en het niet over goede voornemens hebben.

En niet omdat ik denk dat er iets mis is met goede voornemens, helemaal niet, dus laat me je vooral niet ontmoedigen als je mooie dingen hebt bedacht voor dit jaar 🙂

Waar ik het wel met je over wil hebben, is hoe jouw gedachtes (vaak onbewust) invloed hebben op hoe je met je kind omgaat en welke acties je onderneemt.

Zo kan ik me van mijn basisschooltijd nog herinneren dat ik het tussen de middag overblijven (of TSO zoals het tegenwoordig ook wel wordt genoemd) geen pretje vond. Ik vond het echt niet leuk om te moeten overblijven en een echte reden heb ik eigenlijk niet, maar als ik er aan terug denk voel ik me eenzaam en niet op mijn plek. Dus wat het ook was, ik at liever thuis mijn boterhammen dan op school (later op de middelbare had ik hier overigens helemaal geen probleem meer mee, maar dat ter zijde).

Maar omdat ik in mijn hoofd een verbinding had gemaakt dat overblijven niet leuk is, had ik onbewust ook de aanname gedaan dat mijn kinderen dat niet leuk zouden vinden. Zo was ik, zonder te overleggen, al aan het zoeken en nadenken over manieren zodat ze minder over zouden hoeven blijven op school.

En dat terwijl mijn kinderen toch echt wel aangaven dat ze het leuk vonden, was mijn onderbewuste overtuiging toch sterker (dan krijg je van die stemmetjes als: ‘ja, dat zeggen ze alleen maar, maar eigenlijk ben ik een slechte moeder dat ik zoveel werk en mijn kinderen niet thuis kunnen eten’).

Mijn verrassing was dan ook groot toen mijn kleuter aangaf dat ze eigenlijk wel vaker zou willen overblijven (met andere woorden: zo leuk vond ze het!).

Dit had ik dus niet zien aankomen. En toen werd ik me dus ook pas bewust van mijn aanname dat overblijven niet leuk is. En ik ben dus geen slechte moeder omdat ik mijn kind vaker in de week laat overblijven, want mijn kind vindt dit dus blijkbaar echt leuk. Zo leuk, dat ze nog wel een keer vaker wil overblijven.
Dus het is nergens voor nodig dat ik me schuldig voel dat mijn kinderen niet elke dag thuis hun boterhammen eten. Wat een bevrijdend gevoel was dat! Het was dus helemaal niet nodig geweest om mezelf schuldgevoel aan te praten of om al te gaan bedenken hoe we het thuis anders zouden kunnen regelen.

En dit is in veel andere situaties ook van toepassing. Kan jij ook situaties kan bedenken waar je een aanname doet waardoor er al allemaal stemmetjes in je hoofd aan de slag gaan en je hoofd al helemaal op hol slaat, maar als je een moment neemt om je bewust te worden van je gedachte, je eigenlijk niet eens zeker weet of deze klopt.

Met oefening kun je je bewust worden van die stemmen in je hoofd. En met name die negatieve stemmen die je vertellen dat je een slechte ouder bent, omdat….(vul dit zelf maar in). Of die je vertellen dat je het allemaal niet goed doet en dat andere ouders het veel beter doen dan jij.

Het mooie is, als je je bewust wordt van die negatieve stemmen in je hoofd, kun je deze één voor één gaan vervangen voor positieve gedachten. En dat geeft niet alleen meer energie, maar ook meer rust.

Wil je daar nu meer over weten, over meer energie en rust krijgen bij het opvoeden van je peuter/kleuter? Of mocht je zelf wel goede voornemens hebben, zoals meer relaxt te zijn als ouder, meer te gaan genieten van je kind of waardevoller en leuker te communiceren met je kinderen en je kunt hier wel hulp bij gebruiken, kijk dan eens bij mijn online training, waar we met deze onderwerpen aan de slag gaan (en nog veel meer natuurlijk).

En online is helemaal in je eigen tempo en op je eigen moment, maar bij mijn training hoef je het niet alleen te doen, want met deze variant krijg je ook persoonlijke 1-op-1 begeleiding van mij. Klik hier om meer in detail te kijken hoe deze training jou  kan helpen.

Tot snel!

Gr’s Cindy Verhofstad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *