Moeilijke dingen doen

Ik ben er helemaal voor om positief in het leven te staan. Maar ik geef toe met alle nieuwsberichten over stijgende prijzen en oorlog kan het wel een uitdaging kan zijn.
Maar ook op kleine schaal kom je elke dag dingen tegen die niet leuk zijn, in de file staan (fijn dat het C-virus weg is, maar dat is dan toch een beetje jammer ) of in de ochtend haasten om de kinderen op tijd op school te hebben.

En dit geldt ook voor je kind. Je kind komt ook elke dag dingen tegen die niet leuk zijn. Een opdracht die ze op school samen moeten doen maar die niet loopt zoals ze willen. Een vriendje dat niet met ze wil spelen. Een moeilijke toets. 

Maar er is ook goed nieuws (voor je gaat denken, wat is dit voor een depressieve e-mail :-)). Want iedereen kan moeilijke dingen doen! En er is een eenvoudige manier om met vervelende of lastige dingen om te gaan. En dat is door de WAVE te doen. WAVE staat voor Weglopen, Accepteren of Veranderen.
In mijn e-book vertel ik je hier nog veel meer over.

Een voorbeeld uit de praktijk:

Afgelopen week waren mijn kinderen in de ochtend televisie aan het kijken. En ze beginnen nu echt de leeftijd te krijgen dat ze veel Youtube kijken (ik vraag me wel eens serieus af of de generatie van nu nog wel weet wat ‘gewone’ televisie kijken is). En nu is er een dame op Youtube die niet helemaal matcht met mijn idee van een rustige ochtend. Want ze is zo enthousiast over haar challenge dat ze helemaal hyper tegen de camera aan het schreeuwen is. 

Ik kan op zo’n moment ook weglopen, maar dat was niet zo handig als er nog boterhammen gesmeerd moeten worden voor school. Ik kan het accepteren, maar met al mijn goede bedoelingen ging dat in de ochtend niet of kan ik het proberen te veranderen. Dus ik vroeg aan mijn dochter of het geluid wellicht iets zachter mocht en uitgelegd waarom.
Komt mijn dochter zelf al met een prachtige oplossing: ‘Mama, ik wil graag naar het spelletje kijken dat ze doet, maar ik zal het geluid uitzetten dan heb jij er geen last van.’

En zo makkelijk kan het dus soms gaan. Want een deel van veranderen is ook oplossen. En hoe fijn is het dus als je kinderen vanaf jonge leeftijd al geleerd hebben om oplossingen te verzinnen (en het liefste eentje die voor iedereen oké is). 

De teletijdmachine in je hoofd

Professor Barabas die vond er een hele teletijdmachine voor uit, maar iedereen kan elke dag tijdreizen. Iedereen doet het ook elke dag.

En dan bedoel ik in je hoofd. Want hoe vaak denk je terug aan iets dat gisteren is gebeurd? Over dat gesprek dat niet lekker liep? Over je kind dat humeurig was?
Hoe vaak maak je je zorgen over morgen? Door de stijgende prijzen of omdat je kind het moeilijk heeft op school?

Op al die momenten ben je dus aan het ’tijdreizen’. Op al die momenten ben je op een ander moment dan dit moment. Op een ander moment dan het nu.

En juist dat tijdreizen in je hoofd kan voor heel veel onrust zorgen.

Zoals ik laatst had, waarin ik me op maandag afvroeg of ik die vrijdag ervoor vergeten was om de gymtas van mijn dochter mee te geven. Waarop mijn dochter heel wijs tegen mij zei: ‘Maar mama, dat is toch al gebeurd, dus dat maakt niets meer uit’.

En daar had ze natuurlijk helemaal gelijk in. Ik was overigens de gymtas niet vergeten, maar wat is gebeurd en in het verleden ligt kun je niet meer veranderen.

Dit geldt voor jou als ouder, maar ook je kind stapt vaker dan je denkt in deze teletijdmachine. Met onrust als gevolg.

Wil je nu die rust weer terugpakken? Wil jij je kind leren hoe ze met die onrust om kunnen gaan? Wil je je kind leren met zelfvertrouwen in het leven te staan. Dat ze goed met hun emoties om kunnen gaan, lekker in hun vel zitten en leren hoe ze met tegenslag om kunnen gaan? Of gewoon als de dag eens niet loopt zoals ze gepland hadden?

Neem dan een kijkje bij mijn online training ‘ontdek je superkracht’.

Feit of mening?

Als je mensen vraagt waar ze aan denken bij mindfulness, dan gaat het vaak over ‘in het nu zijn’. Of over meditatie, ook dat is een vaak genoemd antwoord. Maar mindfulness is nog zoveel meer. Het is, wat mij betreft, een manier van leven. Een manier van zijn. Een manier om om te gaan met stress en rust te ervaren in de drukke en steeds veranderende wereld waarin we leven. Waar denk jij aan bij mindfulness?

Een onderdeel van mindfulness dat niet zo bekend is, is om geen oordeel te hebben. Om niet ergens iets van te hoeven vinden. Om iedereen te laten zijn wie ze zijn.

En eerlijk is eerlijk, het leven wordt wel een stuk makkelijker en lichter als je geen oordeel hoeft te hebben. Als je niet iets hoeft te vinden van die moeder op het schoolplein of die vader bij het voetballen. Als je niets hoeft te vinden van die man die voor je staat in de file of die dame die nogal opvallend in de supermarkt loopt. En ook heel fijn als je geen oordeel hoeft te hebben over je kind. Dat je kind gewoon mag zijn wie het is.
Want vaak als we een oordeel hebben, dan kost dat energie. En hoe fijn is het als je die energie kan steken in fijne en positieve dingen in plaats van je druk te maken hoe een ander er bij loopt.

Maar het is niet altijd makkelijk om jezelf te betrappen op een oordeel. In ons hoofd zitten vaak veel gedachten en als je iemand ziet, dan heeft zich vaak al een gedachte gevormd voor je het in de gaten hebt. Dit is lastig om tegen te houden, maar het gaat er ook vooral om wat je erna doet. Geef je die gedachte de ruimte en ga je erin mee?

Als je nu samen met je kind aan de slag wil gaan om zonder oordeel (of in elk geval minder oordeel) door het leven te gaan, dan is er een eenvoudige en praktische manier om dat te doen. En dat is door je af te vragen of je gedachte of uitspraak een feit is of een mening?

Even terug de schoolbanken in, een feit is iets wat vaststaat.  Je hebt je schoenen wel aan of niet aan. Daar is geen twijfel over mogelijk. Er staat een x bedrag op je bankrekening. Hoelang je er ook naar blijft kijken, dat is op dit moment een feit. Het is nu 7.00 uur, daar is ook geen twijfel over mogelijk.

Een mening is iets dat voor iedereen anders kan zijn. Iemand kan een liedje heel leuk vinden, een ander kan er een hekel aan hebben. Je kind kan een vlogger op Youtube geweldig vinden, jij snapt misschien niet wat daar nou zo leuk aan is.

En dit kun je ook gebruiken als je kinderen bijvoorbeeld onenigheid hebben. ‘Ik vind haar stom’. Dat is dus een mening.

Elke keer als je jezelf betrapt op een oordeel, vraag je dan af, is dit een feit of een mening?
Elke keer als je kind iets negatiefs zegt, vraag je kind dan, is dat een feit of een mening? En het is oké om een mening te hebben, maar het mag ook duidelijk zijn dat een mening voor iedereen anders is. En dat dat ook oké is. Dat je kind iets anders vindt dan jij, hoeft niet meteen te betekenen dat je daar ook iets mee moet. Dit geldt natuurlijk ook andersom, als een ander kind iets vervelends tegen jouw kind heeft gezegd, dan mag je dit ook classificeren als een mening. En als je kind weet dat het een mening is en er niets mee hoeft, geeft dit rust en zelfvertrouwen.
En dat geeft jou en je kind weer rust en geluk.

Wil je verder aan de slag met je kind om te bouwen aan zelfvertrouwen? Om hun emoties en gedachtes te kunnen managen? Want door je gedachten te veranderen, verander je tenslotte je wereld 🙂 Om je kind te leren omgaan met stress? Hoe ze veerkrachtig kunnen zijn in moeilijke situaties? Hoe ze hun rust kunnen terugpakken als ze zich onrustig voelen of zich moeilijk kunnen concentreren? 

Neem dan een kijkje bij mijn nieuwe online training: ‘Ontdek je superkracht’

Over piekeren

Als je me al volgt op Instagram, heb je misschien al voorbij zien komen dat wij thuis sindskort het kaartendeck van Willemijn Welten hebben. Onze kinderen pakken hier ’s avonds en soms in de ochtend een kaartje uit, wat dan als een soort magische spreuk voor de avond of de dag geldt.

Nu trokken mijn kinderen laatst de volgende spreuk:
‘Vandaag wens ik stoppen met piekeren. Ik maak ruimte voor fijne gedachten’

Natuurlijk een fijne spreuk, dacht ik als ouder, want wie piekert er nu niet? Maar mijn kinderen vroegen zich dus af: ‘Wat is dat piekeren?’
Mijn eerste reactie was dat ik heel blij werd van dat antwoord, want als zij niet wisten wat piekeren was, dan zou dat kunnen betekenen dat ze het ook niet doen.

Ik probeerde vervolgens uit te leggen dat piekeren is wanneer je je zorgen maakt en daar steeds aan gaat denken. Mijn jongste verwarde het toen met ‘panieken’ en ging als een dolle door het huis rennen. Hilariteit als gevolg.

Met een voorbeeld werd het toen wat helderder. Onze jongste vond het laatst eng toen ze bij de zwemles met kleren aan mocht zwemmen. En dat kwam vooral doordat ze van een kindje in haar klas had gehoord dat die niet durfde te zwemmen met kleren aan en daardoor een groepje was teruggezet (ik weet niet of dit echt zo is, maar dat was in elk geval haar verhaal). En nu was zij dus ook bang geworden om met kleren aan te zwemmen. Dat was dus iets waar zij zich druk om maakte, zich zorgen om maakte en steeds over na ging denken.

En dan kom je dus bij die mooie quote uit: Piekeren is net als schommelen, je bent wel bezig maar je komt niet vooruit.
Er is niets mis met over dingen nadenken, maar ergens in blijven hangen zorgt vaak voor onrust in je hoofd. En die onrust kost energie, waardoor je meer vermoeid kan raken.

Bij kinderen kun je het merken doordat ze angstig worden, niet stil kunnen zitten, zich moeilijk kunnen concentreren of juist heel erg teruggetrokken zijn.

In mijn online training ‘mindfulness voor kinderen’ vind je ook meerdere modules om je kind te helpen weer rust in hun hoofd en lijf te vinden. Maar ook hoe je met die piekergedachtes omgaan. Zodat je kind rustig in slaap kan vallen en uitgerust wakker kan worden. Zodat je kind gewoon kind kan zijn, zonder dat het zich zorgen hoeft te maken. Zodat je kind de wijsheid heeft om met lastige situaties en prikkels om te gaan. En nog veel meer.
Neem dus gerust een kijkje bij mijn online training ‘ontdek je superkracht’.
Oh en met mijn dochter is het helemaal goedgekomen. Ze is met kleren aan gaan zwemmen en toen ze eruit kwam vond ze het zelfs nog makkelijker dan zonder kleren 🙂
Dus dat geeft weer vertrouwen voor de volgende zwemles.

Fit zijn of fit voelen…hoe een klein woord verschil kan maken

‘Ik ben vandaag niet fit’. Dat was het bericht dat ik in de ochtend ontving van een collega.
Een bericht zoals veel van ons kunnen schrijven en kunnen ontvangen. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik hoor om me heen veel mensen die verkouden zijn, keelpijn hebben of grieperig. Soms lijkt het net herfst in plaats van zomer 🙂
 
Oké, wat is er nu zo bijzonder aan dit bericht vraag je je misschien af.
Voor mij is dat het woordje ‘ben’, in dit geval afgeleid van fit zijn of niet fit zijn. Vervang bijvoorbeeld het woordje ‘zijn’ eens door ‘voelen’.
 
Merk jij het verschil:
Ik voel me vandaag niet fit
Ik ben vandaag niet fit
 
Dit verschil bestaat ook als we het over emoties hebben.
Je kunt je boos voelen. Dan is de boosheid voor mij iets wat los staat. Het is meer een momentopname. Ik voel me nu boos. De boosheid is er, maar deze gaat wel weer over. Op deze manier kun je de emotie vergelijken als een wolk. Wolken trekken ook weer voorbij. Er zijn donkere wolken, regenbuien, lichte wolken en sluierwolken. Maar al deze wolken trekken weer voorbij. En dat is ook hoe het met emoties gaat.
Als je kind boos is omdat het zijn zin niet krijgt. Als ze verdrietig zijn omdat ze niet mee mogen spelen. Het is niet leuk, maar het gaat weer voorbij.
 
Aan de andere kant heb je dus: Ik ben boos. Dit voelt voor mij meer als een onderdeel van mijn identiteit. Alsof ik een boos persoon ben. Boos zijn hoort bij mij. Het maakt het voor mij zwaarder.
Er zijn zelfs onderzoeken gedaan waar als resultaat uitkwam dat sommige kinderen zich ook gaan gedragen naar wat er tegen ze wordt gezegd.
Als jij tegen zo’n kind: ‘Wat ben je toch een knoeipot’, dat deze kinderen dan denken: ‘Oké, als jij vindt dat ik dat ben, dan ga ik me er ook maar naar gedragen, want blijkbaar hoort dit bij mij.’
 
Emoties mogen er altijd zijn. Door emoties te gaan voelen, help je je kind te werken aan hun emotionele gezond, ofwel hun EQ. En kinderen met een goed EQ (dus niet te verwarren met IQ) zijn vaak socialer, zitten lekkerder in hun vel en zijn gelukkiger.
Dat alleen al zou een reden voor mij zijn om emoties anders te gaan bekijken.

Het is jouw schuld…


‘Het is jouw schuld’, hoor ik mijn dochter zeggen. ‘Door jou ben ik nu boos.’

Hoe vaak hoor jij dit in huis van je kinderen?
‘Door papa is mijn tekening verpest!’
‘Door haar vind ik het nu niet meer leuk’
‘Het is jouw schuld dat ik nu boos ben’
en ga zo maar door.

Allemaal varianten van hetzelfde fenomeen. Je kind is boos of verdrietig en geeft daarvan iemand anders de schuld.

Iets wat ik overigens ook veel volwassenen in het dagelijks leven nog zie doen.
‘Het is de schuld van mijn leidinggevende dat ik mijn werk niet goed kan doen.’
‘Mijn schoonmoeder bemoeit zich altijd met de opvoeding van mijn kinderen en mijn partner vindt het maar allemaal prima. Als hij er nu eens iets van zou zeggen, zou ik gelukkiger zijn’.
‘Als mijn partner meer zou meehelpen in het huishouden, dan zou ik me niet constant zo vermoeid voelen’.

Wat ik mijn kinderen probeer mee te geven, is dat ze altijd een keuze hebben. Je hebt een keuze hoe je jezelf wil voelen. En natuurlijk is het helemaal oké om jezelf boos of verdrietig te voelen. Maar weet dat je een keuze hebt om hiermee te stoppen als je dat wil.

Je kunt niet alle vervelende dingen op je pad vermijden. Er horen nu eenmaal dingen bij het leven die niet leuk zijn. Er gebeuren vervelende dingen waar je niet altijd invloed op hebt.
Maar je hebt altijd een keuze hoe je hiermee om wil gaan. Je kunt er elke keer zelf voor kiezen hoe je je bij die situatie wil voelen.
En ook je kind heeft altijd een keuze hoe ze met een situatie willen omgaan.

En door zelf te kiezen hoe je met een situatie wil omgaan, hou je ook zelf de controle. Want door een ander de schuld te geven, geef je de controle uit handen. En dan is het lastig om  iets aan de situatie te veranderen. 
En als je wel wil dat de situatie verandert, is het eerste wat je dus kan doen om de controle terug te nemen.

Een hele praktische manier om om te gaan met lastige, vervelende of moeilijke dingen is door het toepassen van de WAVE. Door de eenvoud hiervan, kun je dit je kind ook leren, zodat ze weten wat we kunnen doen als er iets gebeurt dat niet leuk is. En daardoor staan ze met meer vertrouwen en sterk in hun schoenen.
Ben je benieuwd hoe dat werkt?
Kijk dan bij mijn gratis cursus ‘Ontdek je superkracht’.

Je bent mooi zoals je bent

Laatst had ik een mooi gesprek met een collega. En soms gebeurt het je dat je over koetjes en kalfjes begint te praten, je denkt weinig spannends, maar dat het gesprek dan toch een heel mooie conclusie heeft.
Zo’n gesprek had ik dus laatst.

Het onderwerp was afvallen of lijnen. En nee, ik heb geen ambities om afslankcoach of voedingscoach of iets dergelijks te worden, maar het gesprek deel ik graag met je.

In eerste instantie gaat het bij afvallen vaak om de kilo’s die je kwijtraakt en vooral hoe je dit kwijtraakt. Probeer maar eens op internet te zoeken naar de beste methode om af te vallen en de resultaten vliegen je om de oren. Voor de een is het koolhydraatarm, voor de ander is het veel sporten, de ander gaat op calorieen letten. Maar ik denk dat er niet één methode is, omdat iedereen anders is.
 

Daarnaast hadden we het over de kilo’s die je kwijt kunt raken. Je kunt heel goed je best doen en 3 kg kwijtraken. Dan ben je heel trots op jezelf en dat is dan vaak ook wat je uitstraalt. Ga je dan op vakantie en kom je weer 2kg aan, dan voel je je vaak niet zo lekker en baal je dat je weer 2 kg bent aangekomen.

Maar laten we dit nu eens door de ogen van iemand anders bekijken. Dit is misschien niet iets wat je wil horen, maar puur lichamelijk, gaat een ander het aan jou zien als je 3kg bent afgevallen of 2 kg bent aangekomen? Bij mensen met een gemiddeld tot bovengemiddeld gewicht, zal je waarschijnlijk het verschil niet gaan zien.


Wat mensen wel aan je zien is jouw uitstraling. Ze zien jouw trotse houding, dat je lekker in je vel zit en het geluk dat je uitstraalt als je afgevallen bent.

Maar ze zien ook jouw neerslachtige houding en uitstraling als je weer die 2kg bent aangekomen.

Dus hoe mooi is het als iedereen zich goed zou voelen in zijn eigen lijf, ongeacht hoe we er aan de buitenkant uitzien. Want uiteindelijk straal je dat uit.

Dus als je deze reminder vandaag kan gebruiken, onthoud dan: Je bent perfect zoals je bent. 

Multipassionate….alle eigenschappen hebben zijn mooie kanten

Multipassionate….alle eigenschappen hebben zijn positieve kanten…

Multipassionate, het is een term die ik laatst tegenkwam op social media.
Iemand die meerdere passies of interesses heeft.
Het past bij mij. Ik kan ergens vol in gaan als dit mijn interesse heeft, het wordt mijn passie.

Soms is dit mijn passie voor jaren en ga ik er vol in. Om dan tot de conclusie te komen dat ik mijn interesse een beetje ben kwijt geraakt en ik me ergens anders op ga focussen.

Zo vind ik het leuk om te delen over ontspannen opvoeden, maar ook over communicatie, word ik helemaal blij van mentale ontwikkeling (ook bij kinderen), ben ik creatief bezig met de naaimachine, ben ik bezig om me verder te ontwikkelen op het gebied van financiën (beleggen/crypto), houd ik van psychologie (ben nu bijv. mijn kennis aan het bijspijkeren over cognitieve gedragstherapie), schrijf ik een boek….oh ja en ik ben natuurlijk ook nog moeder en manager 🙂 En volgende week kan dit rijtje er weer heel anders uitzien.

Eigenlijk behoeft het geen labeltje.
Wat ik eigenlijk wil zeggen, ik ben zoals ik ben. Ik ben goed zoals ik ben. En jij ook, jij bent ook zoals je bent. Of je nu 1 passie hebt, 100 passies of geen passie.

En dat geldt ook voor je kind. Lijkt het soms of je kind niets afmaakt? Misschien zijn ze in de ontdekkingsfase. Is je kind volledig gefocust op een onderwerp? Wat fijn dat ze de verdieping in gaan.

Alle eigenschappen hebben positieve en negatieve kanten.
Ook als je kind eigenschappen heeft waar je eigenlijk niet blij van wordt (zoals bazig zijn, niet kunnen delen, snel boos worden) heeft dit een positieve kant. Als je je kind bazig vindt, heeft dit bijvoorbeeld als voordeel dat ze goed voor zichzelf kunnen opkomen.

Dit wil niet zeggen dat je je kind niet mag stimuleren om meer samen te spelen of samen te delen, maar het maakt het wat minder zwaar.
Het helpt je om ook je kind het zelfvertrouwen te geven dat ze goed zijn zoals ze zijn. Daarmee staat je kind sterker in zijn/haar schoenen en dat nemen ze de rest van hun leven mee

Affirmaties

Ben jij deze ochtend wakker geworden met een kind naast je in je bed?
Of misschien heb je wel een gebroken nacht gehad omdat je kind ’s nachts in bed naar je roept of aan het huilen is.
En niet stopt voordat jij aan het rand van zijn/haar bed staat?

Het gebeurde bij ons regelmatig. Dat onze dochter ’s nachts wakker werd en bang was voor het donker. Dat ze niet zelf naar ons durfde toe te komen.

Tot dit op een ochtend anders bleek te zijn gegaan. Dat ik wakker werd en ze wel naast ons in bed lag. Zonder dat ze ’s nachts had gehuild.

Natuurlijk gaf ik haar eerst een compliment dat ze zelf naar ons toe was gekomen ’s nachts. En ik vroeg haar hoe dat was gelukt.
Toen vertelde ze mij dat ze tegen zichzelf had gezegd: ‘Dappere Amélie, dappere Amélie, dappere Amélie’.

En dat vond ik zo mooi. Want ze had haar versie gemaakt van een affirmatie. 
Een affirmatie is een zinnetje dat je tegen jezelf zegt om je gedachten positief te kunnen draaien.
Als je iets moeilijk vindt, kun je zeggen: ‘Ik kan dit’.
Als je niet lekker in je vel zit, kun je zeggen: ‘Ik ben uniek’.
En zo zijn er nog heel veel manieren waarop je affirmaties kunt inzetten.

En het lijkt bijna te makkelijk, maar als dit gaat proberen, dan zul je zien dat het echt een verschil gaat maken.
Doordat het zo makkelijk is, is het ook heel fijn om dit samen met je kind te doen.

Het mooie is, ook dit is een vast onderdeel van Relax kids lessen. Op deze manier leren kinderen hoe ze met hun gedachten kunnen omgaan. Hoe ze negatieve gedachten kunnen omdraaien naar positieve gedachten. En dat geeft zelfvertrouwen. Dat maakt kinderen gelukkig. Dat zorgt ervoor dat kinderen lekker in hun vel zitten.

1-op-1 tijd

Wat hebben het kiezen van een school voor je kind, social media en relatieadvies met elkaar te maken?

In al deze situaties is het aannemelijk dat je eerder advies aanneemt van familie, vrienden of iemand met wie je een goede klik hebt dan van een vage bekende.

Als je een school voor je kind gaat kiezen, dan luister je eerder naar je schoonzus wiens kinderen al op school zitten, dan naar een vage collega die je alleen ooit bij de koffieautomaat ziet.

De mensen die je op social media volgt, zijn de mensen die je (hopelijk) inspirerend vindt of die je persoonlijk kent. 

Als je een beetje uit elkaar gegroeid bent met je partner (door de hectiek van het leven met jonge kinderen), dan zul je eerder advies aannemen van een goede vriendin dan van die oom waarmee je zelden contact hebt.

Het is hoe wij mensen in elkaar zitten. Je neemt eerder advies aan en luistert meer naar mensen die dicht bij je staan. Met wie je een verbinding of connectie hebt.
Zo zal je ook eerder iemand helpen die je persoonlijk kent, dan iemand die je op televisie voorbij ziet komen.

Wist je dat dit ook geldt voor je kind?
Dat je kind ook meer uit zichzelf gaat meewerken en beter gaat luisteren als ze een goede connectie met jou als ouder hebben?
En dat maakt het leven in huis een heel stuk meer ontspannen.

Maar hoe doe je dat nu, bouwen aan zo’n connectie of goede band?

Een effectieve manier om dat te doen, is door middel van 1-op-1 tijd. En voor je denk: ‘Hoe moet ik dat nu weer in mijn drukke schema inpassen?’, weet dan dat 10 minuten per dag al een verschil kan maken. En als 10 minuten per dag niet lukt, dan zijn 10 minuten per week al meer dan helemaal niets.

Tien minuten waarbij je echt even met aandacht bij elkaar bent. Samen een spelletje doet, een toren bouwt of al kletsend de hond uitlaat.