Eigenlijk had je je leven als ouder heel anders voorgesteld….

Toen je zwanger was, had je je voorgenomen een fantastische moeder te worden. Rustig, geduldig, verantwoordelijk, educatief verantwoord bezig, alles met plezier voor je kind doen, graag bij je kind willen zijn…..kortom de leukste moeder die een kind zich kan wensen.
Maar nu je kind inmiddels een peuter of kleuter is, zijn al deze eigenschappen vaak ver te zoeken…..

Herken je dit….

  • Als ouder hou je natuurlijk zielsveel van je kind en je hebt alles voor ze over. Maar als je heel eerlijk naar jezelf bent, is opvoeden vanaf het moment dat je kind de peuterpuberteit in ging vooral heel vermoeiend.
    Weer dat zoveelste fruithapje maken….weer die strijd met je peuter om het op te eten….weer die ruzie sussen tussen je kinderen…koken….speelgoed opruimen…
    Je doet wat je moet doen, maar aan het einde van de dag heb je weinig energie meer over en ben je blij dat je kinderen in bed liggen.

  • Zat jij ook op een roze wolk toen je kind geboren werd? En vond je het ook zo heerlijk om samen tijd door te brengen, te wandelen, te knuffelen….
    Maar werd je baby toen een peuter en veranderde je roze wolkje ineens in een donderwolk zonder gebruiksaanwijzing?
    Zo vanzelf als alles bijna ging toen je kind nog een baby was, zo’n strijd tussen jullie is het nu. Strijd wat je kind wil eten (of niet wil eten), strijd welke kleren hij aandoet (als hij al kleren aan wil in plaats van met zijn pyjama naar school) en wie vandaag die groene beker krijgt….en luisteren naar jou, ho maar.
    En hoewel je alles voor je kind overhebt, zou wat meer tijd voor jezelf toch wel heel welkom zijn. Want eerlijk is eerlijk, opvoeden kost je nu vooral energie (en een schuldgevoel).

  • Om je heen zie je andere moeders die wel die leuke, geduldige moeder zijn die het helemaal niet vervelend vinden om weer de klei van de grond te schrapen na het zoveelste knutselproject.
    Je vraagt je af, wat er toch mis met jou is waarom opvoeden voor jou voelt als een eindeloze cyclus van vermoeiende en herhaalde taken. Zelfs in spelletjes doen (waar je voorheen toch wel plezier uit haalde), heb je vaak geen zin of energie.
  • Na een drukke en stressvolle dag gebeurt het regelmatig (als je eerlijk bent is het meer regel dan uitzondering) dat je ‘uit de bocht vliegt’ tegen je kind. Het was niet je intentie, maar dat glas ranja dat om viel nadat je met een kind hangend aan je been hebt proberen te koken terwijl je ook nog een huilbui van je andere kind hebt proberen te sussen, was nu gewoon even de druppel die de emmer deed overlopen. Voor je het in de gaten hebt, ben je boos aan het schreeuwen naar je kind. Je ziet je kind verschrikt en bang naar je kijken. Een schuldgevoel komt opzetten en je vraagt je af hoe je dit weer goed kunt maken.
    Want eigenlijk wil je wel gewoon die leuke, ontspannen moeder zijn en niet die prikkelbare moeder die vaker dan ze wil boos wordt en een machtsstrijd met haar kind voert.

Hoe loopt dit verhaal af?

Helaas is dit geen sprookje (zoals je die je kinderen vaak voorleest) waarin iedereen nog lang en gelukkig leeft.
Je bent een sterke moeder, niet het type dat bij de pakken neer gaat zitten, dus ondanks je vermoeidheid en stress blijf je (al is het maar voor je kinderen) doorgaan.
Maar er komt een moment dat de aanhoudende stress en vermoeidheid tijdens het opvoeden van je kinderen zijn tol gaan eisen, in welke vorm dan ook, van nog meer prikkelbaar zijn tot een parental burn-out (burn-out door opvoedstress).

Als er niets verandert, loop je het risico in een neerwaartse spiraal te belanden. Aan de ene kant voer je een bijna constante strijd met je kinderen om soms de meest simpele dingen als aankleden en in de auto gaan zitten. Dit kost je veel energie en tijd om weer op te laden is er onvoldoende. Hierdoor reageer je prikkelbaar en boos naar je kinderen, waardoor de relatie tussen jou en je kind uit balans raakt.
Er zal meer afstand ontstaan tussen jou en je kind, wat tot gevolg kan hebben dat je kind nog minder naar je gaat luisteren. Dit levert jou weer meer frustratie op, meer vermoeidheid, meer stress….en zo ga je steeds verder naar beneden in een neerwaartse spiraal tot je de controle over je kinderen (en je eigen leven) compleet verloren lijkt te hebben.

De leuke en ontspannen moeder die je eigenlijk wil zijn, raakt steeds verder uit zicht en het zal alleen maar meer tijd en energie vergen om de relatie tussen jou en je kind weer te herstellen. Ook dan pas kun je je kind de stabiele basis geven die hij nodig heeft om tot een evenwichtige volwassene op te groeien.

Het kan anders en een eerste stap richting meer ontspannen en leuker opvoeden…

Vind je in mijn e-book ‘Drie gouden tips om je peuter/kleuter ontspannen op te voeden en meer rust (en plezier) te creëren (en die je overal kan toepassen)’
Meld je nu aan voor regelmatige tips en adviezen per e-mail en je ontvangt mijn e-book direct en gratis in je mail.